انتخابات در هر سطحی بویژه در سطح تعیین قوای حاکم در ایران مهم است چرا که فرصتی است برای ابراز نظر مردم و گروههای مختلف جامعه، انتخابات یازدهم هم علاوه بر این مسئله ویژگیهایی داشت که اهمیت آنرا مضاعف نموده بود .اولین انتخابات ریاست جمهوری بعد از انتخابات سال 88 بود که سایه سنگین شرکت یا عدم شرکت مردم مصرع اولش بود. نگاههای بین المللی دومین مصرع این شعرحضور حماسی  ملت بود.علی رغم تمام بگو مگوهای موجود در میان اصلاح طلبان و نامهربانی های بس ناجوانمردانه سالهای اخیر قاطبه این طیف اصیل حاضر در عرصه سیاسی کشور گزینه حضور در انتخابات را سرلوحه برنامه هایش قراداده بود و آن را تنها راه مطمئن عبور از بحرانها و اعتلای کشور و ارزشهای انقلاب می دانست . در این راستا نزدیکی بیش از پیش راست سنتی و چپ سنتی و تاحدودی تحول خواهان رفرمیست به خاطر ضرورتهای موجود در داخل و خارج کشور و احساس خطر به کلیت نظام آنان را در مسیری قرار داد که نهایتا با حفظ هویتهای سیاسی و فکری خود نوعی ائتلاف اعلام نشده را بوجود آوردند.خوانش دوباره این انتخابات درسها و فحص های مختلفی دارد که مدتها قابل بررسی و بیان است، که ذیلا برخی از رئوس آن از نظر نگارنده این سطور به اطلاع علاقمندان میرسد. باشد که مقبول افتد و کنکاشهای عمیقتری از سوی متخصصان علم سیاست و حقوق انجام و رهاوردش اعتلای نظام انتخاباتی ایران و نهایتا اعتلای ایران اسلامی شود.

1-در تمامی دنیای مدرن امروز انتخابات دارای سازو کار مشخص می باشد و اینکونه نیست که هرکسی احساس تکلیف سیاسی یا دینی نمود اسبش را زین کند و اعلام نامزدی کند یعنی هم شرایط ایجابی دارد و هم شرایط سلبی البته مشخص و قابل اندازه گیری کمی و اگر مفاهیم کیفی هم در شرایط نامزدی باشد باکمک مفاهیم قایل اندازه گیری آن شرایط را تفسیر می نمایند تا شائبه بر خورد سیاسی با مقوله انتخابات نشود. مثلا در برخی از کشورها سپردن ودیعه انتخابات مرسوم است در برخی از آنها جمع آوری امضاء مسقیما از مردم ، در برخی هم کسب حمایت رسمی احزاب و اشخاص رسمی و سیاسی بر این اساس وبا اعلام حدود 700 نفر داوطلب برای انتخابات اخیر دیگر بر کسی پوشیده نیست که از نظر شرایط ایجابی و سلبی قانون انتخابات ایران به حسب ضرورت نیازمند اصلاح و تغییر است.

2- انتخابات ایران بر اساس فرد و شاخصه های شخصی افراد بنا شده به گونه ای که پالایشهای سیاسی و عقیدتی درون حزبی اساسا موجود نیست و تشخیص کارایی اجرایی و سلامت شخصی و روانی و اداری فرد عملا منتفی است . افراد می توانند با بزک کردن ظاهر خود آنهم در ایام انتخابات و طرح موضوعات موهوموم غیر قابل دسترس اذهان عمومی جامعه را مشوش سازند. گرچه وجود نهاد ناظر و بلوغ سیاسی مردم مانعی جدی در این مسیر است ولی اینها نافی اقدام نیست و به نظر میرسد وجود احزاب وانجمن های رسمی قانونی شناسنامه دار دایمی و حزبی کردن انتخابات از مهمترین راههای جبران این نقص ها باشد .

3-  روشهای تبلیغی و بسیج افکار عمومی برای مشارکت در فرایند انتخابات با غیبت رادیو و تلویزیون خصوصی عملا تماما دولتی است و اندک روزنامه هاو مطبوعات موجود هم چندان تاثیر گذار نیستند و اگر موج بیداری عمومی وجدان جمعی جامعه و حرکت این موج از مرکز به پیرامون اتفاق نمی افتاد با حد نصاب کنونی قانون (نصف + 1) انتخابات به مرحله دوم می رفت و کلی هزینه اقتصادی و سیاسی اجتماعی به مردم تحمیل میشد لذا اصلاح مدت تبلیغ 20 روزدر انتخابات ریاست جمهوری-  در بعضی از کشورها این مدت 6 ماه است- و ابزار و شیوه های قانونی تبلیغات اجتناب ناپذیر است .

4- در تمامی دنیا حتی در کشورهایی که هم احزاب و هم اشخاص به وصف صفت فردی در انتخابات شرکت می کنند. نوعی مسئولیت پذیری در قبال برنامه ها و شعارهایشان دارند واگر در این مسیر  از منظر افکار عمومی جامعه ناموفق باشند، استعفا داده و کنار می روند. تا راه برای انتخاب افراد کاراتری باز شود .متاسفانه مقوله پذیرش مسئولیت عدم موفقیت ها جایش  را به توجیه و فرافکنی داده و اصولا استعفاء در ادبیات سیاسی ایران نشان عدم صلابت و کارایی معرفی شده است ، در حالیکه عین سیاست و مردم داری و نشانه ترجیح منافع عمومی ملت و احترام به نظر آنان  است. از اینرو اگر شخصی بعد از ویران کردن اقتصاد و میشت مردم و منزوی ساختن کشور و نخبگان جامه مسئولیتی نپذیرد و با منولوگ سحرگونه  باطل شده اش از پذیرش مسئولیت طفره رود و وابستگان سینه چاکش رنگ عوض نموده و به رنگ بنفش در آ یند، تبلیغ مجسم اپورتنیسم سیاسی (مکتب اصالت فرصت )وضرب سکه  هر هری مذهبی سیاسی است ،و غفلت از آن صد البته  به دولت آینده  و نهایتا مردم آسیب خواهند زد .

5- خاصه در سطح استان زنجان که طی 8سال دوره آقای احمدی نزاد کلیه امور یکدست در دست اصول گراها بودبا پذیرش برخی  اقدامات مثبت دولتمردان، پاسخگویی به مشکلات متعدد اقتصادی ، فرهنگی ، اجتماعی و گرانی های افسار گسیخته، عدم توفیق در بهره برداری از پروژه های شاخص استانی مثل پتروشیمی ، سیمان خمسه ، سد مشمپا ،صنایع و ...مردم را نباید نادیده گرفت . خبرهای نگران کننده از مشکلات زیست محیطی بویژه آلودگی و اثرات زیان آور سرب در شهر زنجان و آبیاری مزارع و باغات نواحی جنوبی شهر و سر آب زنجان رود با فاضلاب های خانگی و شهری و عدم اقدام موثر دستگاههای متولی خاصتا مدیریت عالی استان موجی از نگرانی برای خانواده های زنجانی به ببار آورده به گونه ایکه زمزمه مهاجرتهای اجباری و ناخواسته در میان مردم برای رهایی از تبعات سنگین و  ویرانگرسلامت مردم به گوش میرسد. از اینرو حاملان گفتمان اصلاح و اعتدال  و فعالین ستاد انتخاباتی دکتر روحانی سخت مسئولند تا پیگیر قصور و تقصیر باشند و مردم شهر را مطلع سازند.

6- النهایه  حرکت در خور تقدیر اصلاح طلبان استان زنجان بخصوص فعالین سیاسی ،مطبوعاتی ، احزاب و اشخاص حول محور اتحاد و انسجام تشکیلاتی  با تیزبینی و ذکاوت روسای ستادهای انتخاباتی دکتر روحانی و دکتر عارف  تمربخش بوده  و به نوعی پوست اندازی و حرکت رو به جلوی اصلاح طلبان را به ثبوت رسانده است و نوید بخش کارهای منسجم و تاثیر گذار فکری و علمی و گروهی در مسیر پیشرفت و تعالی استان را میدهد. از اینرو ضرورت اقتضاء میکند ضمن تقویت و توسعه این روند از هرگونه ناب سازی افراد و گروههای دخیل در این پیروزی پرهیز و وحدت موجود را با طراحی سازو کارهای درون گفتمانی بصورت  ماهانه و فصلی با حضور همه حاملان و معتقدین راه اصلاح و اعتدال حفظ نماییم، ودر دام  خطرناک  جریان مقابل یعنی ناب سازی افراد و گروه ها وایجاد انشقاق و  تضعیف وفاق و وحدت نیافتیم .چرا که اتحاد و انسجام  حاصله ناشی از تجربه سنگین و سخت 8ساله دوستان همراهی است که صبورانه ایستادند وبا صداقت تمام در  درستی راه تردید نکردند.